Νεοχωριτών

Ο Σύλλογος Νεοχωριτών είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο που ιδρύθηκε το έτος 1988. Έχει ως έδρα την Αθήνα και ως μέλη, τόσο τους καταγόμενους από το Νεοχώρι που διαμένουν μόνιμα στο Νομό Αττικής, όσο και τους συζύγους και τα παιδιά τους.

Ο Σύλλογος Νεοχωριτών έχει κυρίως πολιτιστικούς σκοπούς, όπως είναι η ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου των μελών, η ανάπτυξη των δεσμών και του πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ τους, η αξιοποίηση του χωριού με κοινωφελή έργα, η διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Αθήνα το χειμώνα και στο χωριό το καλοκαίρι κλπ

Ο Σύλλογος Νεοχωριτών επιδιώκει πάντοτε την στενή συνεργασία των μελών μεταξύ τους, και τη στενή συνεργασία με άλλα πολιτιστικά σωματεία, ομοσπονδίες και με άλλους φορείς.

Από την ίδρυση του και μέχρι σήμερα έχει να επιδείξει πολύ σπουδαίο έργο, φιλοδοξεί δε να αναπτύξει και περισσότερο. Έχει ζωντανή παρουσία στο χώρο του πολιτισμού και των παραδόσεων του χωριού, γι’ αυτό και αναβίωσε τα έθιμα των “αμάδων”, της “μπούλας”  κ.α.

Δεν ξεχνά ποτέ να τιμά όσους πρόσφεραν ή προσφέρουν υπηρεσίες είτε στον ίδιο το Σύλλογο είτε στο χωριό.

Ανά διετία έχει νέο ή ανανεωμένο 7μελές διοικητικό συμβούλιο και κάθε χρόνο πραγματοποιεί τουλάχιστον μια γενική συνέλευση των μελών του.

Σημείο ενδιαφέροντος, αναφοράς και κέντρου των εκδηλώσεων, αλλά και των αποφάσεών του πάντοτε είναι το Νεοχώρι που βρίσκεται 5 χιλιόμετρα Νότια της Ζαχάρως σε μια ειδυλλιακή και γαλήνια κοιλάδα ανάμεσα στο Κακόβατο και στο Θολό. Στο κέντρο σχεδόν του χωριού είναι η Εκκλησία του Αποστόλου Παύλου, του προστάτη.

Δίπλα είναι το ιστορικό δημοτικό σχολείο με την αυλή του που φιλοξενεί την παιδική χαρά, η οποία είναι προσφορά του Συλλόγου, το οποίο βέβαια εδώ και πολλά χρόνια δεν λειτουργεί πλέον, πλην όμως είναι φωλιασμένη πολλή αγάπη όλων για το χωριό αυτό. Είναι σε εξέλιξη η προσπάθεια δημιουργίας δανειστικής βιβλιοθήκης.

Τα σπίτια, όπως και ο οικισμός στη στάση του τρένου, που είναι προσφορά του συλλόγου, είναι τυπικά και συνεχώς δηλώνει τη παρουσία του το τρένο της γραμμής Αθηνών-Πύργου-Κυπαρισσίας με την παρατεταμένη προειδοποίηση της διέλευσής του. Η αρχιτεκτονική των σπιτιών δεν είναι παραδοσιακή αλλά τα περισσότερα ακολουθούν κατά μήκος την οριογραμμή της θάλασσας του ευρύτερου Κυπαρισσιακού κόλπου που αποτελεί και το στολίδι μαζί με το πευκοδάσος που παρεμβάλλεται μεταξύ της θάλασσας και του οικισμού. Δεσπόζει ο Λάπιθας και η βουνούκα, καθώς και η λιμνοθάλασσα του Καϊάφα. Πεδίο εργατικού και παραγωγικού αγώνα αποτελούν τα ελαιοπερίβολα στα βόρεια του χωριού, στις θέσεις Κούτρα, Χούνη, όπου και βρίσκεται και το ιστορικό ξωκλήσι Πιλαλίστρας που κάθε 23 Αυγούστου είναι εκεί όλοι οι Νεοχωρίτες σαν να έχουν ακριβόχρονο και σπουδαίο ραντεβού συνέπειας, γι’ αυτό και πλημμυρίζει η συγκίνηση και η ψυχική τους ευφορία.

Και μετά τις πυρκαγιές του Αυγούστου 2007 η περιοχή του Νεοχωρίου είναι ανθηρή. Οι ελιές ξαναπρασίνισαν, τα δέντρα αναστήθηκαν, η γη χορτάριασε.

Το Νεοχώρι αποτελεί εξαίρεση. Είναι το μοναδικό παραθαλάσσιο χωριό που έμεινε ανέπαφο από κάθε εμπορική τυχοδιωκτική κουλτούρα. Είναι το μόνο παραθαλάσσιο χωριό που έμεινε και είναι παραδοσιακό.

Είναι το χωριό που θυμίζει και που συνδέεται σε πολλά σημεία με την ιστορία του, όπως αυτή άρχισε το έτος 1923 με τους πρώτους έποικους που έφθασαν από την Μοφκίτσα.

Ο Σύλλογος αγωνίζεται να διατηρήσει την παράδοσή του, να είναι κοντά στα προβλήματα του χωριού, να επιλύει αυτά ή να βοηθάει στην επίλυσή τους και να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στα δρώμενά του.

Αυτή η προσπάθεια εκτιμάται από όλους, γι’ αυτό και πλαισιώνουν τις εκδηλώσεις του και πολλοί φίλοι, οι οποίοι την επόμενη χρονιά φέρνουν και άλλους φίλους τους.

Ουδέποτε ο Σύλλογος επιχορηγήθηκε από κάποιον φορέα. Παρά ταύτα έχει να επιδείξει έργο. Θα μπορούσε να έχει στο ενεργητικό του και περισσότερο έργο αν τα οικονομικά του ήταν περισσότερα. Περιουσία του πάντως είναι η αγάπη των Νεοχωριτών και η συμπάθεια των φίλων του. Αυτό είναι αρκετό, γι’ αυτό ποτέ δεν απέτυχε σε εκδήλωση του ή στερήθηκε διοίκησης. Δύναμή του είναι η καλή συνεργασία των μελών και χαρακτηριστικό του είναι οι προσγειωμένες κινήσεις και ενέργειές του. Αξίζει να αφιερώνει κανείς χρόνο γι’ αυτόν. Το παρελθόν του εγγυάται και το ευοίωνο μέλλον του.

Η βοήθεια όλων αποτελεί προσφορά, η δε κριτική είναι ευπρόσδεκτη ….